"හිනැහෙන්න, සිනාසෙන්න, සතුටින් ඉන්න... කවුද දන්නේ හෙටක් තියෙයිද කියලා"

"සිනමාව යනු මනුෂ්‍ය චර්යාවන් සහ මානසික තත්ත්වයන් පිළිබිඹු කරන කැඩපතකි."ජීවිතය යනු රෝස පෙති මතින් ඇවිද යන ගමනක් නොවන බව අප කවුරුත් දන්නා සත්‍යයකි. නමුත්, එම කටුක ගමන සිනහවක් තුළින් අර්ථවත් කරන්නේ කෙසේද යන්නත්, මරණයේ අඳුරු සෙවනැල්ල හමුවේ ජීවිතයට ආලෝකයක් ලබා දෙන්නේ කෙසේද යන්නත් පිළිබඳව 'Kal Ho Naa Ho' චිත්‍රපටය අපට අපූරු පාඩමක් කියා දෙයි.ෂාරුක් ඛාන්, ප්‍රීති සින්ටා සහ සයිෆ් අලි ඛාන් රංගනයෙන් දායක වූ "Kal Ho Naa Ho" (කල් හෝ නා හෝ) චිත්‍රපටය යනුආදරය, වේදනාව සහ පරිත්‍යාගය යන මානුෂීය හැඟීම්වල පවතින ගැඹුරු මනෝවිද්‍යාත්මක පැතිකඩ ස්පර්ශ කරන මෙම සිනමාපටය, හුදෙක් බොලිවුඩ් ආදර කතාවකට එහා ගිය මනෝවිද්‍යාත්මක විග්‍රහයකි."

එමඟින් විග්‍රහ වන ප්‍රධාන මනෝවිද්‍යාත්මක මානයන් කිහිපයක් පහත පරිදි හඳුනාගත හැකිය.

1. මරණාසන්න මනෝභාවය සහ ජීවිතය දෙස බැලීම (Existential Psychology)

චිත්‍රපටයේ මධ්‍යම චරිතය වන අමන්, තමා මිය යන බව දැන දැනත් සතුටින් සිටීමට උත්සාහ කරයි. මෙහිදී "පවතින මොහොතේ ජීවත් වීම" (Living in the moment) යන සංකල්පය අවධාරණය කෙරේ.

තම අසනීපය හමුවේ ඔහු අසරණ නොවී, එය වසං කරමින් අන් අයගේ ජීවිත ආලෝකමත් කිරීමට උත්සාහ කිරීම තුළින් මරණය පිළිබඳ භීතිය (Death Anxiety) කළමනාකරණය කරන ආකාරය දැකගත හැකිය.

චිත්‍රපටය ආරම්භයේදී නයිනාගේ චරිතය තුළින් ගැඹුරු විශාදයක ලක්ෂණ පෙන්නුම් කරයි.

පියාගේ සියදිවි නසාගැනීම සහ පවුලේ ආර්ථික ප්‍රශ්න ඇයව අකාලයේ වගකීම් දැරීමට පොළඹවන අතර, එය ඇයගේ පෞරුෂය තුළ ඇති "සතුට" යටපත් කර දමයි.


ඇය සිනාසීමට හෝ විනෝද වීමට බිය වන්නේ, නැවතත් වේදනාවක් අත්විඳීමට සිදුවෙතැයි යන අවිඥානික බිය නිසාය. එය චිත්තවේගීය අවහිරතාව (Emotional Blunting) ලෙස මනෝ විද්‍යාවේදී හඳුන්වනු ලබයි.

අමන් නයිනාට ආදරය කළද, ඔහු ඇයව රෝහිත් වෙත යොමු කිරීමට උත්සාහ කරයි.

තමාගේ අභාවයෙන් පසු ඇය තනි නොවිය යුතු බව සිතීම, මනෝවිද්‍යාත්මකව අතිශය පරිත්‍යාගශීලී (Selfless) තත්ත්වයකි. මෙය තමාගේ සතුටට වඩා අනෙකාගේ සුබසිද්ධිය අගයන "Altruism" නම් ගුණය ප්‍රකට කරයි.

රෝහිත් සහ නයිනා අතර මිත්‍රත්වය ආදරයක් දක්වා වර්ධනය වීමේදී පවතින චිත්තවේගීය සංකීර්ණතා මෙහි මැනවින් නිරූපණය වේ.

අමන්ගේ මැදිහත් වීම හරහා රෝහිත් සහ නයිනා අතර ශක්තිමත් බැඳීමක් ඇති කිරීමට උත්සාහ කිරීම තුළින්, පුද්ගලයෙකුගේ මානසික සුවයට ස්ථාවර සහකරුවෙකුගේ අවශ්‍යතාවය පෙන්වා දෙයි. ශෝකය මැද වුවද සිනහව සහ බලාපොරොත්තුව සොයා ගැනීම.  පියාගේ මරණයෙන් පසු නයිනා පත්ව සිටි මානසික පීඩනයෙන් මිදීම. අමන් සීමිත කාලයක් තුළ අර්ථවත් ජීවිතයක් ගත කිරීමේ උත්සාහය.

 මෙම නිර්මාණය මානව මනෝභාවයන්හි පවතින සංකීර්ණත්වය මැනවින් ස්පර්ශ කරයි. විශාදය, කම්පනය සහ මරණාසන්න භීතිය වැනි මනෝවිද්‍යාත්මක තත්ත්වයන්, ආදරය සහ සහකම්පනය (Empathy) හරහා කළමනාකරණය කළ හැකි ආකාරය චිත්‍රපටය පුරා විදහා දැක්වේ. පුද්ගලයෙකුගේ මානසික සුවය උදෙසා ශක්තිමත් පවුල් සබඳතා සහ අවංක මිත්‍රත්වය කෙතරම් වැදගත් ද යන්න නයිනාගේ චරිත පරිවර්තනය තුළින් සනාථ වේ. ඒ අනුව, 'Kal Ho Naa Ho' යනු මානසික සුවපත්භාවය සහ ජීවිතයේ අස්ථිර බව පිළිබඳව සිනමාත්මක රූපක ඇසුරින් කළ ගැඹුරු මනෝවිද්‍යාත්මක කියවීමකි."

"අද, මේ මොහොත පවතින බවත්, හෙටක් පිළිබඳ ස්ථිර නිගමනයකට එළඹිය නොහැකි බවත්" (Kal Ho Naa Ho) යන්න මෙහි පවතින ප්‍රධානතම දර්ශනයයි.

මෙම චිත්‍රපටය නරඹන්නාට ලබා දෙන පණිවිඩය වන්නේ මානසික පීඩනයන් සහ වේදනාවන් හමුවේ වුවද, ආදරය සහ සතුට සොයා යාම ජීවිතයේ අනිවාර්ය සාධකයක් බවයි."සෑම කඳුළක් පිටුපසම සිනහවකුත්, සෑම සමුගැනීමක් පිටුපසම අමරණීය මතකයකුත් ඉතිරි වන බව මෙම චිත්‍රපටය අපට සිහිපත් කරයි. අමන් අපෙන් සමුගත්තද, ඔහු නයිනාට සහ අපට උගන්වා ගිය 'ජීවත් වීමේ කලාව' සදාකාලිකය. ජීවිතය කෙටි වුවද එය ආදරයෙන් පුරවාලීමට හැකි බව පසක් කරමින්, 'කල් හෝ නා හෝ' සිනමා ඉතිහාසයේ මෙන්ම ප්‍රේක්ෂක මනසේ ද නොමැකෙන සලකුණක් තබයි."