භාෂාවක සාහිත්‍යමය විප්ලවය

"භාෂාවක් යනු හුදෙක් සන්නිවේදන මෙවලමක් පමණක් නොවේ; එය සංස්කෘතියක, ඉතිහාසයක සහ මානව අත්දැකීම්වල කැඩපතකි. ඉන්දියානු ඉංග්‍රීසි සාහිත්‍යය (Indian English Literature) යනු මෙකී සත්‍යයට මනා නිදසුනකි. බ්‍රිතාන්‍ය යටත් විජිත පාලනයේ අතුරු ඵලයක් ලෙස ඇරඹි ඉංග්‍රීසි භාෂාව, කාලයත් සමඟ ඉන්දියානු මනසටත්, හදවතටත් උචිත වන පරිදි හැඩගැසී ඇත. අද වන විට එය ඉන්දියාවේ විවිධත්වය, සමාජ දේශපාලන අරගල සහ අධ්‍යාත්මික ගවේෂණයන් ලොවට ගෙන යන ප්‍රබලතම සාහිත්‍ය ප්‍රවාහයක් බවට පත්ව තිබේ. බන්කිම් චන්ද්‍රගේ සිට සල්මන් රුෂ්ඩි දක්වාත්, අරුන්දතී රෝයිගේ සිට නූතන තරුණ ලේඛක පරපුර දක්වාත් විහිදෙන මෙම සාහිත්‍යමය ගමන් මග, ඉන්දියානු අනන්‍යතාවය ගෝලීය වේදිකාව මත සටහන් කළ අයුරු විස්මිතය."
ඉන්දියානු ඉංග්‍රීසි සාහිත්‍යය  යනු වසර දෙසියයකට අධික ඉතිහාසයක් ඇති, විවිධ සංස්කෘතික ප්‍රවාහයන්ගෙන් පෝෂණය වූ සුවිශේෂී විෂය පථයකි. මෙය හුදෙක් බටහිර ආභාසය ලැබූ සාහිත්‍යයක් නොව, ඉන්දියානු අනන්‍යතාවය සහ ගෝලීය භාෂාව අතර ඇති වූ ගැටුමේ සහ සුසංයෝගයේ ප්‍රතිඵලයකි.

1. ඉතිහාසය සහ ආරම්භය (The Genesis)

ඉන්දියානු ඉංග්‍රීසි සාහිත්‍යයේ මූලයන් බ්‍රිතාන්‍ය යටත් විජිත පාලන සමය දක්වා දිව යයි.
 රාම් මෝහන් රෝයි වැනි සමාජ ප්‍රතිසංස්කරණවාදීන් ඉංග්‍රීසි භාෂාව දැනුම ලබාගැනීමේ මාධ්‍යයක් ලෙස භාවිතා කළහ. 1835 දී මෙකෝලේ සාමිවරයාගේ අධ්‍යාපන ප්‍රතිපත්තිය (Macaulay’s Minute) හරහා ඉංග්‍රීසි භාෂාව ඉන්දියාවේ මුල් බැස ගත්තේය.

හෙන්රි ඩෙරෝසියෝ (Henry Derozio) සහ මයිකල් මධුසූදන් දත් වැනි කවියන් මුල්ම ඉංග්‍රීසි නිර්මාණකරුවන් ලෙස සැලකේ. ඉන්දියානු ඉංග්‍රීසි නවකතාවේ සමාරම්භකයා ලෙස සැලකෙන්නේ රාජ් මෝහන්ගේ බිරිඳ (Rajmohan's Wife) කෘතිය ලියූ බන්කිම් චන්ද්‍ර චැටර්ජි ය.

20 වන සියවසේ මැද භාගයේදී ඉන්දියානු ඉංග්‍රීසි සාහිත්‍යය ස්වාධීන පෞරුෂයක් ගොඩනඟා ගත්තේ ලේඛකයින් තිදෙනෙකුගේ මූලිකත්වයෙනි.

Mulk Raj Anand: කුල ක්‍රමය සහ දුප්පත්කම වැනි සමාජ අසාධාරණයන් පිළිබඳව ලියූ "Untouchable" සහ "Coolie" වැනි කෘති හරහා යථාර්ථවාදී ප්‍රවේශයක් ගත්තේය.

R. K. Narayan  ඔහුගේ මනඃකල්පිත 'මල්ගුඩි' (Malgudi) නගරය හරහා සාමාන්‍ය මිනිසාගේ ජීවිතය හාස්‍යය සහ සරල බව මුසු කර ඉදිරිපත් කළේය.

Raja Rao "Kanthapura" වැනි කෘති හරහා ඉන්දියානු දර්ශනය, ආගමික පසුබිම සහ ගාන්ධිවාදී අරගලය ඉංග්‍රීසි බසට හුරු කළේය.

3. පශ්චාත් යටත් විජිත යුගය සහ විපර්යාසය (Post-Colonial Era)

නිදහසින් පසු ඉන්දියානු ලේඛකයින් සිය අනන්‍යතාවය සොයා යාම සහ යටත් විජිත මානසිකත්වයෙන් මිදීම තේමා කර ගත්හ.

සල්මන් රුෂ්ඩි (Salman Rushdie)

1981 දී ලියූ "Midnight’s Children" කෘතිය ඉන්දියානු ඉංග්‍රීසි සාහිත්‍යයේ හැරවුම් ලක්ෂයකි. ඔහු 'මැජික් රියලිසම්' (Magic Realism) ශෛලිය භාවිතා කරමින් ඉතිහාසය සහ මිත්‍යාව එකට ගෙතුවේය.


අරුන්දතී රෝයි (Arundhati Roy)

 "The God of Small Things" හරහා සමාජයේ කුලවාදය සහ පවුල් සබඳතා අතිශය සංවේදී ලෙස විග්‍රහ කළාය.

4. ප්‍රධාන තේමාවන්.

දේශපාලනික අස්ථාවරත්වය,  බෙදීම (Partition), ජාතිකවාදය සහ දූෂණය.

 පෙරදිග සදාචාරය සහ අපරදිග නවීකරණය අතර පවතින ගැටුම.

Anita Desai, Shashi Deshpande වැනි ලේඛිකාවන් කාන්තාවගේ අභ්‍යන්තර මානසික ලෝකය සහ නිදහස පිළිබඳව පුළුල්ව ලියා ඇත.

ඉන්දියාවෙන් පිටත වෙසෙන ඉන්දියානුවන්ගේ ජීවිත (Jhumpa Lahiri, Amitav Ghosh වැනි ලේඛකයින්).

වර්තමානයේදී සාහිත්‍යය වඩාත් විවිධාංගීකරණය වී ඇත:

මිථ්‍යා ප්‍රබන්ධ (Mythological Fiction)

අමිෂ් ට්‍රිපාති (Amish Tripathi) වැනි ලේඛකයින් ඉපැරණි පුරාණ කථා නවීන පරපුරට ගැළපෙන ලෙස නැවත රචනා කිරීම.

ජනප්‍රිය සාහිත්‍යය (Popular Fiction)

චේතන් භගත් (Chetan Bhagat) වැනි ලේඛකයින් මධ්‍යම පන්තියේ සහ තරුණ පරපුරේ ගැටලු සරල බසින් ඉදිරිපත් කිරීම.

ඉන්දියානු ඉංග්‍රීසි සාහිත්‍යය දැන් තවදුරටත් බ්‍රිතාන්‍ය ඉංග්‍රීසි අනුකරණය කරන්නේ නැත. ඒ වෙනුවට ඉන්දියානු ව්‍යවහාරයන්, දේශීය රූපක සහ සිතුම් පැතුම් ඉංග්‍රීසි භාෂාව තුළට කාවද්දමින් (Indianization of English) නව භාෂා ශෛලියක් නිර්මාණය කර ඇත.

සමස්තයක් ලෙස ගත් කල, ඉන්දියානු ඉංග්‍රීසි සාහිත්‍යය යනු ස්ථාවරව පවතින විෂය පථයක් නොව, නිරන්තරයෙන් පරිණාමය වන සජීවී ක්‍රියාවලියකි. එය බටහිර ආකෘතීන් මත පදනම් වුවද, එහි ආත්මය අතිශයින්ම දේශීය සහ ඉන්දියානු වේ. විදේශීය භාෂාවක තිබූ 'අමුතු' බව ඉවත් කර, එයට දේශීය ව්‍යවහාරයන් සහ හැඟීම් මුසු කරමින් නව සාහිත්‍ය ශබ්දකෝෂයක් නිර්මාණය කිරීමට ඉන්දියානු ලේඛකයෝ සමත්ව සිටිති. තාක්ෂණය සහ ගෝලීයකරණය හමුවේ වුවද, මිනිස් සබඳතාවල සංකීර්ණත්වය සහ සමාජ විපර්යාසයන් නිර්භයව ප්‍රශ්න කරන මෙම සාහිත්‍යය, ඉදිරියටත් ලෝක සාහිත්‍ය අඹරේ නොමැකෙන සලකුණක් ලෙස පවතිනු නොඅනුමානය."